New York en Tampa 5 oct tot 28 oct 2011

5 oct 201

Vertrek en aankomst naar New York

Na het uitzwaaien van Zwaan en de buren gingen we naar het station Almere Centrum. Aangekomen vroegen we hoe laat een trein ging naar Schiphol. We kregen te horen dat er geen treinen gingen op last van de brandweer. Want er zou brand zijn in de Schipholtunnel. Als advies kregen we door te reizen naar Amsterdam zuidoost en daar een taxi te nemen. We stapten de trein in en wij vroegen voor de zekerheid hoe we naar Schiphol moesten. De conduteur gaf als advies daar met de bus naar Schiphol te gaan. Aangekomen in Weesp moesten de treinreizigers uit andere treinen bij ons instappen, wij zaten als een haringen in een ton. We kregen pas lucht in Duivendrecht, vele reizigers stapten uit om naar hun werk of naar Leiden te gaan. Ondertussen vroegen wij ons af of wij door konden gaan want het zou tot half 11 duren. We kregen te horen dat de trein gewoon door zou gaan, dus hoefden wij niet over te stappen. Aangekomen op schiphol gingen we meteen inchecken en door naar de douane. Wij vonden het vreemd dat wij niet werden gecontroleerd. Afijn we gingen drinken en eten, verder drank kopen voor Ernie. Bij de gate F06 aangekomen moesten we een half uur wachten. Daar werd onze handbagage gecontroleerd en wij moesten door een scan heen dan konden zij precies zien of wij iets op ons lichaam hadden verstopt. Na een half uur wachten mochten we aan boord. De vlucht is voorspoedig gegaan. Alleen wij moesten wel door de douane en dat duurde wel een uur om er door te komen. Wij moesten onze vingerafdrukken achterlaten en een foto van ons laten maken. We waren zeer moe dus met de taxi naar het hotel. Wat was dat lang rijden om daar om aan te komen. Wij hebben wat gedronken en Cora wat gegeten want het was 20.30 hier. Jullie sliepen al. Nu tot morgen bij de marathon.

6 oct 2011

Marathon

Wij waren vroeg bij de 38e street in Brooklin te wachten op Miranda die langs zou komen. Want wij hadden haar Kika shirt bij ons, zij zou het van ons aannemen. Wij hadden doorgegeven waar we zouden staan. Maar door een communcatie fout konden wij het niet af gegeven. Nadat de runners weg waren zijn wij naar het hotel gegaan om te drinken en eten. Daarna gingen wij naar de finish om haar binnen te halen. Wij gingen met N trein naar Time Square en liepen naar de finish. Aangekomen mochten niet er door wij moesten naar de 81e straat. Oke, wij lopen naar de 81e straat dat was maar drie blokken van ons vandaan. We moesten helemaal omlopen, naar ons gevoel was het een half uur tot een drie kwartier lopen. Aangekomen, vroegen wij aan de mensen hoe wij naar finish konden lopen en weer kregen wij als antwoord, dat het alleen voor de genodigden was. Oke bij de info vragen waar wij haar konden vinden als ze binnen is. Wij moesten haar startnummer geven. Na enkele minuten krijgen wij het antwoord dat ze nog negen mijl nog te lopen had. Meteen daarna belde de Hans ons dat hij in het park was bij een museum bij 44 mijl sein. Oke, wij vragen waar het was niemand weet wat er bedoeld werd. Er was wel in de beurt van het park met een paard en dat was een herkenningspunt, wij er naar toe en weer moesten we omlopen. Afijn, we vonden het museum en we probeerde het park in te komen om toch naar de finish te gaan. Hoe we ook gingen we kwamen er niet. Dan maar terug naar de info, daar vragen wij of Miranda binnen was. Ja, zij was binnen, wij waren benieuwd hoelang zij er over gedaan had. Wij kregen te horen dat haar tijd was: 4 uur,34 minuten en 56 seconden. Niet slecht voor een beginner voor zo,n grote afstand als de winnaar er ca. 2.2.00 over gedaan heeft. (en dat was een sporter). Wij gingen wat centraal staan om haar op te vangen. Ik wou net een sms sturen naar Hans om te zeggen waar we stonden. Toen Cora haar omdraaide en Hans zag staan op plm. 2 meter afstand. Ik ging midden op de weg staan zodat Miranda en ik elkaar konden zien. Weer liep ze mij voorbij, na een tijdje riep Cora mij dat ze er was. Ze had het koud. ik maakte vlug een paar foto's. We liepen naar het hotel van Hans en Miranda, maar Miranda was te moe om te lopen. Hans en Miranda staken hun hand op voor een taxi. Alle taxi's waren vol. We liepen wat verder en ja, we hadden een taxi. Aangekomen in het hotel dronken we wat en Miranda ging haar opknappen. Daarna gingen we uit eten bij een restaurant, waar de obers gekleed waren in lichtbruine jasjes. Het was geen gezicht, het was armoedig om te zien. Na het eten moesten we van Hans en Miranda een taxi nemen naar het hotel, want ze vonden het niet veilig. Oke, dus maar een taxi, het was eenrichtings verkeer en het duurde lang voordat wij bij het hotel aankwamen. Met de metro was het een half uur. Al en al was het een mooie en een geslaagde dag. 

7 oct 2011

Wij gingen verkennen hoe wij naar het busstation moesten gaan, om de volgende dag naar Providence te gaan. Aangekomen met een kleine omweg en zoeken naar het bureau van Peter Pan, gingen we informeren naar de tickets. De heer die ons hielp zei, dat we morgen moesten kopen, want dan was het goedkoper. Als het nu koopt, bent u $ 66,-- kwijt, tegenover $ 29,-- per persoon. Daarna zijn we wat gaan wandelen naar bij de Empire State Building, hebben wij een skyride gemaakt. Een visual tour, dit houd in, dat het leek, of we in een helicopter zaten en boven New York vlogen. Tegen het einde maakte hij een een buiteling, zodat we in een crash kwamen, maar hij herstelde zich weer. Na afloop ging we weer wat wandelen. We waren laat thuisgekomen in ons hotel.

8 oct 2011

Wij waren vroeg opgestaan om naar mijn zuster in Attleboro USA te gaan, want de bus vertrok om 07.00 plaatselijke tijd. Wij nemen altijd de expres trein naar Time Square, maar omdat het vroeg was, hadden we vier stops extra. Daarom duurde de rit langer dan gewoonlijk. We waren lichtelijk in paniek of we op tijd zouden komen. Afijn niets aan te doen, we zijn toch op tijd gekomen. We kochten de kaartjes en gingen naar gate 17. We zijn 5 minuten later vertrokken. Het duur bijna een uur, voordat we New York uit waren. Route 95 was druk, dus de bus nam een andere weg, die parralel met de route 95, was. Deze was minder druk. Zo bleven de drukte voor. Wij hadden geen stops onderweg, wij reden door naar Providence. Wij zijn een kwartier eeder aangekomen dan gepland, dus moesten we wachten op de trein. Eerst, koffie drinken en wat crackers eten. Cora was aan het gokken geweest, helaas geen hoofdprijs. We hadden een leuk bedrag waarmee je een deur in kon trappen, het was maar ................... $ 1,-- Goed he. Nadat alles gingen we naar de trein. Aangekomen bij mijn zuster, moesten we een code invoeren om naar binnen te komen. Maar wat wij ook deden, het ging niet open. Dus zei ik, dan maar naar achteren, want daar konden we zitten. Na twee minuten ging Cora weer proberen, het lukte haar om de deur te openen. Ik pakte alles en ging ook naar binnen, en stond tot mijn verbazing, en Cora ook, want Ernie stond daar. Ze zag goed uit maar zeer vermagerd. Vlak daaran kwam Chris binnen. We gingen eerst eten. Daaran pakten wij de gevraagde tafellaken, en de Bols flessen uit. We spraken over koetjes en kalfjes, voor we het wisten was het weer tijd om weg te gaan. Op het nippertje kwam Peggy binnen. Ze bracht ons naar het station. We namen afscheid van elkaar, en wensten Ermie sterkte. Cora vroeg netjes aan een conductrice of we bij haar kaartjes konden kopen, zei ze oke en we gingen naar binnen. Toen we aankwamen in Providence hadden we niet betaald. Cora kocht pakjes drinken en dan naar de bus. Daar vroeg een vrouw aan ons of dit de bus naar New York was en wij zeiden ja. Alleen was deze dame zeer zwaarlijvig, haar borst omvang was naar schatting 5x fff, dus kunt u na gaan hoe ze was. Aan gekomen in New York gingen we naar de metro. We hoefden niet lang te wachten want de metro kwam er aan. Ha, het is een expres trein, dus lekker vlug thuis, maar niets is waar, vlak voor we moesten uit stappen, werd het een stop trein, dus vier haltes kregen we er bij. Dus weer, tien minuten later thuis. Moe gingen we wat drinken en dan naar bed.

9 oct 2011

We zijn vandaag met de hop on hop off, door New York gegaan. Het was zeer intresant om te horen en te zien hoe, New York is. Wij zijn ook naar de Empire state building geweest. Wij zijn niet naar boven gegaan. Cora heeft hoogte vrees.

Na dat wij de Empire state building, zijn wij gaan eten. U raad het al, bij Mac Donald. Na het eten zijn wij gaan vragen aan de jongens met de gele jasjes, waar wij moeten instappen voor de bus {ferry bus) naar de ferry. Aan de overkant is een bushalte, daar wordt je op gehaald, ze gaan om de twintig minuten. We stonden daar en kwam eerst een gewone bus, daar achter de bus die we moesten hebben, maar die reed door. Cora ging weer vragen of we goed stonden, ja zeiden zij. Na ongeveer twintig minten, gewacht te hebben, kwam eindelijk weer een bus die wel stopte. Het was tevens ook de laatste want de laatste bus ging om 16.00 uur. Wij kwamen net op tijd aan wij moesten wel op schieten. Aan gekomen bij de boot moesten wachten, op een andere bus, die vast zat in het verkeer. We vertrokken een kwartier later. Het is heel moeilijk te beschrijven hoe mooi het is gezien van het water. Kijk u maar naar de foto's. ik zal een link maken naar brookline.

10 0ct 2011

Tampa

Met een taxi zijn wij naar La Guardia gegaan. De chaufeur, hij lacht alleen maar. Ik zei, bij het laden van de koffers, dat ze zwaar zijn. Hij kon de koffers niet goed inladen. Cora wou de ticktes uit de koffer halen, toen hij deur opende, viel de koffer er uit. Ik stapte uit, pakte wat Cora moest hebben en laad het op nieuw. Aan gekomen op het vliegveld nam ik de koffers uit de wagen en hij zei "You are strong". Yes, I'm also old. Hij lachte maar. Oke, nu maar inchecken, daar was een employee, hij hielp ons, met inchecken. Daarna de koffers inchecken, de twee samen wogen 91 pound (43 kilogram). Dan door de douane en de gewone afhandeling. En dan naar de gate 5. Daar moesten wij lang wachten, want het vliegtuig had vertraging door de mist. Na een vertraging van 1,5 uur, haalden wij de auto op, een KIA RIO Zilver grijs. Een oude rot auto op. Nu in de garage had de Tomtom nog geen verbinding dus maar zoeken naar de uitgang, om naar tampa te gaan. Met vele omwegen, kreeg ik pas, verbindig met de tomtom. Het was wel moeilijk, wat Andre van Duin zei bijvoorbeeld, rechts aanhouden dan moest ik wel uitkijken, dat ik op tijd, naar de juiste baan gaat. Oke, wij zijn toch aan gekomen, in het appartement. Het is een leuke appartenant, met een centrale zwembad, en een centrale gezelligheid. Wij kregen een korte uitleg van Rick hoe alles werkte. Uitpakken en opbergen, Wat drinken en dan naar bed.

11 0ct 2011

Niets gedaan, alleen gerust en boodschappen gedaan. Ondanks de tomtom, moest in de uitgang vinden. Als je op een parkeerplaats staat. De tomtom geeft wel de vertrek punt op en verder niets. Na een schatting gedaan te hebben, dacht dat ik naar recht af moest, maar later gaf de tomtom een andere richting aan. Afijn we zijn toch weer in het appartement terug gekomen.

12 oct 2011

Vandaag rijden wij naar Florida. Het was druk, om naar de snelweg te komen. Een maal op de snelweg moet ik de tweede rijbaan steeds nemen, want anders zit ik op de verkeerde weg. Want als dat gebeurd moet je met de weg mee, dan is het moeilijk om weer op te komen, dus ik moest altijd goed opletten. Na een uur te rijden zijn wij goed aan gekomen. We hebben wat gegeten en daarna zijn we naar de mall gegaan. Later op de dag, Nora kreeg gasten. Verder hebben wij niets gedaan, dat is wel weer lekker. Nou ik hoop morgen wat meer te vertellen heb. Hier zijn de foto's, van de gasten en de auto.

13-0ct 2011

Het is hier lekker, en ik hoor dat het bij jullie koud is. Ik heb medelijden met jullie. Wij zijn naar de strand geweest en daar lekker ijsje genomen. Verder zijn we naar de pier gelopen en gekeken naar de visser, zij vingen grote en klein vissen. Daarna zijn we naar de Mall geweest om wat souveniers gekocht voor de kinderen. 's Middags, kregen we visite , het waren kennissen van Nora en Fons. 's Avonds, hebben een kaart spel gespeeld (jokeren), ik vind het jammer dat Cora heeft verloren en Nora heeft het gewonnen. Afijn, we hebben ook plannen gemaakt, waar we heen kunnen gaan. Oke, tot morgen.

14-oct 2011

Het is weer lekker weer, en hoor dat het in Nederland al heeft gevroren. Ik moet er niet aandenken, dat ik straks in winter kleding moet aantrekken. Afijn, wij hebben souveniers gekocht. Het is soms wel moeilijk te kiezen. 's Avonds hebben joker gespeeld, ik vond het jammer dat Cora verloren heeft, Nora heeft gewonnen. Wij hebben plannen gemaakt, waar we toe zouden gaan. Dit is niet de tijd voor een cruis . Om hier op te stappen, was te duur. Of we moeten naar Miami gaan, daar was het goed koop. Maar het was te ver om naar Miami toe te gaan. Ik heb foto's gemaakt, van de vruchten die ze in de tuin hebben, en ook de vogels die elke dag gevoerd word. O ja, ik heb ook een foto van de auto gemaakt. Het is hele oude type.

14 oct 2011

Wij hebben in Tampa gewandeld. Cora wou naar Michaels toe om wat hobby spullen te kopen. Ze had op de web gezien, hoe wij moesten lopen, maar de eerste keer verdwaalde wij, door mijn schuld. Ik dacht als ik zo liep kom je er ook, maar niets is waar. Wij vroegen aan iedereen hoe we moesten lopen, en zij keken of zij water zag branden Want Amerikanen lopen niet, zij doen alles met de auto. Na een hele tijd lopen kwamen we aan bij Michaels. Cora kochte wat papier en glitters. Op de terug weg zie, Cora dat wij richting Bay to Bay moesten lopen. Bij w. Bay zei, Cora dat we hier in moesten, maar dat was het ook niet, en weer verdwaalden wij. Wij vroegen weer hoe wij moesten lopen en wezen weer richting Bay to Bay. U raad het misschien al weer bij een Bay hier moet het zijn maar we vonden de volgende straat niet. Weer vragen, en later zeiden we dat we naar de Nepthunway, en toen kwamen na een hele tijd thuis. Wij waren heel moe en dorstig, dus eerst maar koffie, en later soep en een broodje. Zo hebben wij veel van Tampa gezien. Wat mij op valt, dat alles op elkaar lijkt, en wij moesten alleen de richting, van zuid, noord, oost en west te volgen. Dan kwam alles goed. Zo hebben wij veel geleerd. Dat gebeurd ons hopelijk niet meer.
 

15 oct 2011

Wij hebben een tour door tampa gemaakt. Het was een heel mooie omgeving wij konden geen foto's van maken om de te druk op de weg en wij konden nergens Parkeren. Later konden wij parkeren Wij hebben wat gegeten en dan door Evergreen. Wij op een Hige way dat aan beide kanten water was. ik moest tanken, Cora zei: "doe maar twintig liter. Het was een zelfbediening dus ik deed mijn creditkaart er in en hij vroeg om een code, maar die had ik niet bij mij. Cora ging naar binnen, om te zeggen dat we geen code bij ons hadden. Oke ik kon zonder code tanken. op de tank stond 2,004 gallon. Ik dacht dat het dat het 20 gallon was. Bij het betalen, was het maar 2 gallon was. Ach laat het maar, ik heb genoeg, en dat bleek ook zo te zijn, want mijn tank was voor de helft gevuld. Thuis gekomen hebben we een crous geboekt het eerst $ 490 en laten we was het $480 en deze reis duurt 7 dagen. Wij hadden gelukkig, Rick die ons hielp bij het het boeken, want het ging steeds fout. Zelf de bevesting ging niet goed. morgen om tien uur help hij ons verder om de bevesting, en ticket uit te printen. Als het niet goed gaat belt hij weer de compagnie op en dat kunnen we niet. het is een gratis nummer. oke het was weer en goede en een warme dag.

 dit auto weg 1A1 dat ging door de zee

16 oct 2011

Ach, het wel een mooie weg, want weer aan twee kanten water. Bij het restaurant aangekomen, Sharon zagen wij niet. Even later kwam ze aan gelopen, ze was naar de toilet gegaan. We begroeten elkaar en we bestelden ons eten en wij kletsten wat. Zij was een zuster van cardiologie en hij het hoofd van de regio florida van brillen glazen. De betere soort, met andere woorden niet bij Hans Anders of bij specsavers. Bij thuis komst, heeft Sharon de tickets voor ons uit geprint. Wij zijn dankbaar dat ze ons heeft willen helpen.

17 oct 2011

Jammer, dat de dag met regen begind.
Af en toe bliksum flitsen en een donder te horen.
Afijn, het is nog warm, vergeleken bij jullie in Nederland.
Ik zeggen, wat wil je kou of lekker warm en regen
Afijn de regen spoeld het stof weg van de dagen die mooi waren geweest.
Om tien uur komt Fred zoals ik gisteren schreef.
Want gisteren kwamen wij er niet uit, wat er fout gegaan is.
Wij kregen onze tickets , niet per Email binnen, en Erick moest ook nog gisteren werken.
Cora, keek bij  weeronline, en  zegt, dat laat in de middag, weer de zon schijnt.
later zij wij met Rick naar de airport gegaan, 
om te vragen waarom te wij te veel betaald hebben voor de auto.
Erick is mee gegaan, die ons er bij hielp, hij deed het woord en we kregen ons geld terug
We vertelden ook van de krassen op de auto die wij niet gemaakt hebben.
Fred vroeg ook, of wij de auto eerder mochten teruggeven, maar dat kon niet, 
omdat wij een contract getekend hebben, 
voor de aantal dagen die wij gehuurd hebben. Ach, het is wel jammer, 
want Erick wilde ons brengen naar de boot in Tampa om de crous te maken.
Wij wilden naar huis gaan, toen Sharon belde om samen met ons te lunchen. 
Oke. zeiden wij, want wij hadden niet veel te doen.
We gingen op weg naar het restaurant, ik vertelde eerder, als je de verkeerde afslag nam moest je om rijden.
Gelukkig gebeurde het niet bij mij alleen maar ook bij Erick.
Wij zaten lekker te praten toen nam hij de verkeerde weg. 
Ach, het wel een mooie weg, want weer aan twee kanten water.
Bij het restaurant aangekomen,  Sharon zagen wij niet. 
Even later kwam ze aan gelopen, ze was naar de toilet gegaan.
We begroeten elkaar en we bestelden ons eten en wij kletsten wat.
Zij was eeb zuster van cardiologie en hij, het hoofd van de regio florida, van brillen glazen.
De betere soort, met andere woorden niet bij Hans Anders of bij specsavers.
Bij thuis komst, heeft Sharon de tickets voor ons uit geprint.
Wij zijn dankbaar dat ze ons heeft willen helpen.

 Sharaon en Erick

18 oct 2011

Vandaag zij wij naar Nora gegaan, want zij wou 3D postkaarten maken. Zij maakte wel een paar, maar ze durfde niet verder gaan. Maar voordat Cora, Nora leerde hoe het moest, gingen wij eerst boodschappen doen. Van Nora moesten wij, nette kleren kopen, voor de crous die wij gaan maken. Het was wel moeilijk, want het was te groot of te klein, maar wij vonden wel wat. jullie krijgen het wel een keer te zien Na de boodschappen ging we eerst eten. Na eten gingen Nora en Cora 3D postkaarten maken. Ik ging met mijn computer de verhalen te maken, en het vertalen daarvan. Na tijdje de batterrij raakte leeg van mijn computer, ik had mijn verloopstuk vergeten, dom he. Nora had het in de gaten en vroeg aan Fons, of hij er een had. Fons ging zoeken maar vond niets, Ondertussen, ging ik kijken naar Charlie Angels op TV, één die ik nog niet gezien had. Halverwegen, kwam Fons met een kabel, van zijn computer, en zei, probeer het maar. Tot mijn verbazing pastte het op mijn computer. Dus ging ik verder mijn verhaaltjes. ik kreeg slaap, ik maakte vele fouten, soms was mijn verhaaltjes bijna weg. Dus stopte ik er mee en ging naar buiten waar de damens zitten. kort daarna ging wij naar bed.

19 oct 2011

Zo het is zondag, wij gingen niet naar de dienst. Wij gingen met zij allen naar de yard sale. Wij keken rond, Cora kochte een paar kopjes. Fons kocht wat boeken en Nora, leuke kleine dingen. Bij de volgende kochte Nora, voor een kwartje een portemonnee. In de auto, deed Nora haar geld in de portemonnee, toen vond ze een briefje van ...................., ach raad jullie maar, nou hebben jullie het geraden, nee, nou dan vertel ik het wel het $ 20,--. Nou, hoe wordt ik rijk. Na de yard sale zijn we naar huis gedaan en wat gegeten. Daarna zijn we waar de een Mall gegaan. Thuis gekomen, zijn de damens maken 3 D postkaarten, en ik de verhalen. Na het warm eten, reden wij naar Tampa , om voor donker thuis te zijn. Thuis gekomen zijn we naar Sharon en Rick gegaan om een verrassing te geven. Maar zij zijn niet thuis. Cora heeft trek en ging eten en ze maakte soep voor ons. Daarna even gekaart, jokeren, het is gek Cora wint altijd. oke we gaan naar bed, want moeten op tijd op. Tot dan.

20 oct 2011

Cruise

Wij zijn vroeg (10.30) door Sharon weggebracht, Rick speelde golf, met zijn vrienden. wij moesten om rijden, omdat de weg was omgelegd. Sharon moest de gps aanzetten, om de weg te vinden hoe wij moesten rijden. Onder weg rijden wij langs het ziekenhuis waar zij werkt. "Tampa ziekenhuis" Na een tijdje, zei zij nu weet ik de weg weer, om naar de haven te komen. Bij de haven vroeg zij, bij wel terminal moeten wij zijn voor Norwegian? Terminal 3 zeiden zij. Aangekomen, stapten wij uit de auto en meteen kwam er een kruier aan. Ik wist niet wat wat ik moest doen en vroeg Sharon voor hulp. Sharon vroeg wat er aan de hand was, de kruier antwoorde, voor $ 5,-- breng ik de koffer door de douane. Oke zei ik, en betaalde $ 5,--. Wij namen afscheid van Sharon. O, ja wij vroegen aan haar of ze mee wou naar Nora. Nora, heeft ons gevraagd om Sharon en Rick uit te nodigen. O, wat leuk en aardig van haar. Wij namen afscheid en gingen inschepen. Eerst door de douane en dan inschepen. Wij moesten naar dek 12 om daar te wachten omdat de kamers niet klaar waren. Wij zouden pas om 16.00 uur vertrekken. Om 14.00 uur, kregen wij toestemming om naar de kaner te gaan. De kamer van ons was op dek 5, wij gingen dus naar onze kamer, Cora zei, wij hebben kamer 5582, maar dat was het niet . Ik vroeg naar de boardings papieren om te kijken welke kamer moest zijn. Het bleek 5528 te zijn. Wij hadden een binnen kamer geboekt, maar tot onze verbazing kregen wij een buiten kamer, dus wij konden naar buiten kijken. Wie heeft ons een upgrad gegeven, dat weten wij niet. Cora zei dat de compagnie het gedaan heeft, Ik verdenk Sharon en Rick er van. Ach daar komen wij niet achter. Wij zijn er wel blij mee. want een binnen heeft geen raam. Onder tussen komen de koffer aan boord. Alleen, ik heb geen kamer nummer, op de koffers gedaan. Cora maakte zich zorgen, want zij denk dat de kruier het gestolen had. De bediende aan boord, zij kunnen het op naam alles terug vinden. Toch ging Cora, door haar gerustheid, naar de informatiebalie toe. Zei gaven als antwoord, dat het om 7 uur nog niet is, dan gaan wij goed zoeken. Oke, wij liepen terug naar de kamer en nog steeds geen koffers. Weer gingen wij naar dek 7 om te vragen en weer het antwoord, "het komt goed". Cora, heeft ondertussen een afspraak gemaak met de pediecure. Wij gingen naar de kamer om te kleden, als de koffers er waren, en ja, daar staan zij dan. De informatie heeft ook de telefoon voismail in gesproken, dat de koffers te recht zijn. Dus lekker op knappen en omkleden, voor het eten. Voor je de eetzaal binnenkwam, kregen wij, een van de meisjes, een desinfecteeerde middel om je handen te wassen. Na het eten, gingen wij eerst, de koffer uitpakken. Daarna gingen wij naar de pedicure, deze was op dek 12, het was wel zoeken, dus vroegen wij dan ook, waar het was. Wij waren wel wat vroeg daar, het was geen bezwaar. Voordat Cora geholpen werd, moest zij een formulier in vullen. De pedicure zei, je moet meer naar een pedicure gaan, want het was heel droog. Zo, het is laat geworden, dan maar naar de kamer, om te slapen.

21 oct 2011

Het is een mooie dag en warm vandaag en een normale dag. in de middag zijn wij naar een veiling gegaan, het ging wat te vlug voor ons. Het waren zeer mooie schilderijen bij, somige Amerkiaan die veel geld hadden, Kochten schilderijen voor ca. $ 800,--. Na een tijdje veilde de veilingmeester 3 mooie schilderijen ze waren ca. $ 210,-- . De eerste die zijn vellingsnumer in de hoogte steekt kon ze kopen $ 125,-- . Ja, dat waren wij toevallig. Na afloop kregen wij een kaartje mee, waar wij moesten zijn, voor de betaling en het opsturen hiervan. Voor de zending komt nog $ 65 bij. Voordat wij de betaling deden, ging we eerst bingo spelen, waar je $ 10.000,-- kon winnen. Als je een bingo lot kockte kreeg je een lot bij, dit lot moest je in een trommel doen, dan kon je crous een mee winnen, bij het einde van de crous. Na de bingo gingen wij eten. Na eten ging wij de schilrijen betalen. Cora kreeg spijt dat wij gekocht hadden, maar op een veiling is na mijn mening, gekocht is gekocht. Je kon het wel terug draaien maar dat kost je toch ook geld. Ik vond het mooi, de schilderijen zijn per stuk $ 210, waard. De schilderijen zijn door een man en een vrouw geschilderd. Als je internet wil hebben dan betaalde je $ 55,-- voor 100 minuten, en dat hebben wij gedaan. Oke, wij waren zeer te vreden, met de snelheid ....................... als een slak, dus niet zelf een slak is sneller. Als we dat geweten hadden deden wij het niet. Later op de avond gingen wij naar de casino en wij ................................. verloren. Zo, nu naar bed, want in holland zijn zij al aan het werk. Morgen, een nieuwe dag, met zijn verhalen.

22 oct 2011

Het is weer een mooie dag, en warm. Het is 08.00 uur, wij zijn aangekomen in Roatan in Honduras. Na eten, gaan wij de wal op. Wij keken naar de winkeltjes. Wij konden wel een excursie boeken, maar dat te duur voor ons. Wij hebben wel wat souveniers gekocht, voor Zwaan en Japke. Wij vonden een cafe waar capetino dronken, nou dat was .............................lekker, want aan boord, was de koffie niet te drinken, je kon net zo goed warm water dinken met melk. Verder, was hier niets te beleven. Ik heb wel wat foto's gemaakt. Terug naar het schip, hebben wij in het zonnetje gezeten. Wij schreven ook ons verhalen . Tegen het eten hebben ons om gekleed en gingen eten. Na het eten, boekte wij een excursie, naar de Maya tempels, daar later over. Wij zouden door de stadje lopen, het werd ons af geraden, het zou te druk zijn en rommelig en het was ook te ver om te lopen.

23 oct 2011

Aangekomen in Mexico, waren wij 5 zeemijl van het stadje Belize. Het was nog vroeg, wij mochen pas 08.30 uur van boord, dus eerst eten. Wij werden net snelle bootjes gebracht, dat duurde nog een goed kwartier. met deze bootjes

ging wij naar Belize Aan gekomen moesten wij, naar de bus. Nou ja, als je dit nog een bus noemt, kijk maar naar de foto

Het was

zo oud dat de microfoon, deed het niet. De gids (een vrouw) moest boven alle herrie uit komen, om haar verhaal over Belize te vertellen. Wij konden niet volgen van wat zij vertelde. Oke, laten wij niet afdwalen. Zo rijden wij naar de Maja tempels. www.landenweb.net/belize/geschiedenis

Ik ben boven op een van de Tempels geweest. Alleen moest ik op passn als af daalde niet te ver het bos in ging, want er waren 300 soorten slangen, waarvan de helft giftig was en 3% zeer giftig. 

 de priesterres was onze gits

 

 hier klom ik omhoog hier zijn 300 soorten slangen waarvan 3% giftig

Ik heb niet verteld, dat wij over smalle wegen rijden. Zoals jullie zagen, wat voor een bus het was, zouden jullie thuis blijven. Halverwege stopte de bus en het deed niets meer. De chaufeur probeerde het opnieuw te starten, nee, het bleef dood. (het starte niet) De gids vroeg een nieuwe bus. Onder tussen, keek de chauffeur naar de oliepijl, nou u raad het al ........................... het was leeg. Ook was er geen water in de radiator. Als we lang moesten wachten, zouden wij hier overnachten en eten.                                    Hotel en cantine

 de kapotte bus wachten als de bus niet hier eten en hier overnachten de nieuwe bus

Gelukkig, wij hoefden hier niet te slapen of te eten, want een andere bus is gearriveerd. het wel iets mooiere bus. Terug in het stadje kregen we een kaartje voor een drankje (limonade). Verder, hebben we wat rond gelopen, en souveniers gekocht, dan weer terug naar de boot. wij hebben ons wat opgeknapt. Na het eten, gingen we naar een musicle uit de jaren 60 en 70.

24 oct 2011

Wij zijn vroeg aangemeerd in Costa Maya. Het is een mooie dag vandaag en zeer warm. O ja, het is Thanks giving day. Nu daar, merkte ik niets van. Het zou een feestdag zijn, Oke wij gaan eerst eten, daarna het plaatsje bezichtigen. Zo gezegd, zo gedaan. Aan de haven was niets te doen. Je kan alleen maar sterke drank drinken, dus geen koffie of wat anders. Je vond alleen maar Juweliers, souveniers winkels en ook kleding. We keken wat rond. Er was een seremonie of wat anders. Wij gingen naar een museum van jade stenen. Wat me opvalt, was bij alle winkels waren geen prijzen aangegeven. Ja, je kan wel afdingen, maar ja, je weet niet hoever je kan gaan, ook niet of het echt is of feeks. Deze souverniers zijn niet zo mooi als in de eerste stop, Roatan. Je kon wel de stad in dan moest je, een taxi of traller nemen. Terug aan boord, gingen we wat eten en drinken en wat rusten. Daarna gingen we zonnen. Het was nog warm. Daarna hebben wij gegeten en toen merkte ik wat van Thanksgivings Day. Alles werd verzierd. En 's avonds was er een chocolade buvet, sommige gebakjes smaakten niet zoals ze er uitzien, bijvoorbeeld de soesjes, smaakten niet zoals in Nederland, maar de rest was het lekker. Naar de foto's